ONA zabiła ośmiu facetów. Nazywają ją modliszką, bo mówiąc oględnie za delikatna nie była. No ale jak zasłużyli… Skazana na dożywotne więzienie popada w zapomnienie. Nikt jej nie odwiedza, a historia dawno już skierowana do archiwum nie wywołuje żadnych specjalnych emocji.

Po 25 latach od jej rozprawy pojawia jednak się godny następca. Kopiuje w szczegółach jej zbrodnie i widać, że fascynacja nią wielka. Policja jest bezsilna. Trafia na wiele tropów, ale to ciągle nie ten.

I wtedy ONA proponuje, że pomoże. Stawia dwa warunki: pierwszy chce wyjść z więzienia na czas śledztwa, drugi: kontaktuje się tylko z jedną osobą prowadzącą śledztwo. I jest to nikt inny jak jej syn.

No i zrobiło się ciekawie. Nie jestem wybitną znawczynią seriali kryminalnych. W dodatku ja często za bardzo wierzę w człowieka w momentach, kiedy nie powinnam. Ważne dla mnie są emocje, jakie wzbudza cała historia we mnie. A czy to jest zbyt mało energiczne, czy jakieś niezbyt dopracowane- na tym się nie znam, więc tego nie oceniam.

Skończyłam trzeci odcinek. Było napięcie, obrzydzenie, współczucie i ciekawość. No jeszcze kilka emocji mogłabym wymienić. Czyli chyba wszystko to, czego oczekuję po tego typu filmach. 6 odcinków. Produkcja francuska. Nie ma wybuchów i zwrotów akcji w stylu amerykańskim- z czego bardzo się cieszę. Dobrze zagrane i nie mogę doczekać się kolejnych. Sprawdźcie, czy to coś dla Was. Dziękuję Wiola za polecenie.

Ps. 1 Francuzki pięknej urody są 

Ps. 2 Francuzi też są całkiem nieźli