Wojna właśnie się skończyła. Wielcy wyzwoliciele- Rosjanie pomagają i jednocześnie przeszkadzają jak mogą w odbudowie kraju.  

Nowa Sól. To tutaj trafia Lidia z rodziną. Przesiedleńcy z Drohobycza. Nie mają nic oprócz siebie. Stracili/zostawili wszystko na wschodzie. Pomaga im Szczepan Andryszek, któremu Urząd Bezpieczeństwa powierzył misję odbudowy tegoż miasteczka.

Zranieni ludzie, każdy ze swoją wielką osobistą stratą próbują odnaleźć się na nowo w życiu. Każdy z nich pragnie spokoju i bliskości, jednocześnie cholernie się przed nią broniąc. Nie ułatwiają tego Rosjanie, którzy doskonale czują się ze swoją władzą i wymagają od wszystkich totalnego podporządkowania się ich zasadom, a w zasadzie braku zasad. Są brutalni, podejrzliwi i niszczą wszystko i wszystkich. Na swoją modłę ustawiają też Polaków, którzy nie mają prawa mieć swojego zdania i żyć po swojemu. Budują aparat nowego terroru.

Wśród takich ludzi i z takimi ludźmi musi żyć i pracować Lidia. Dostaje posadę pielęgniarki w szpitalu sowieckim. Przyjmuje ją ze względu na ojca, który totalnie wycieńczony po długim transporcie trafia do niego dzięki nieoczekiwanej i niezrozumiałej protekcji Szczepana. Szczepan zresztą długo nie czeka z ujawnieniem swoich zamiarów.

Do szpitala w tym samym czasie trafia ciężko ranny pacjent. Niewielkie ma szanse na przeżycie, ale Lidia dostaje polecenie, aby się nim opiekować. W ten sposób poznaje Janka, którego życie doświadczyło okrutnie.

Czy tym trzem bohaterom uda się odbudować „świat na nowo” zgodnie z ich marzeniami?

Przepiękna książka. Cholernie trudny czas dla przesiedleńców i nie tylko dla nich, bo dla ludzi, których pokiereszowała wojna, czas pod nadzorem kolejnego okupanta, bo tak trzeba nazwać to, co Rosjanie z nami robili, był wybitnie wymagający.

Są takie książki po których się płynie. To właśnie jest taka pozycja. Trzecia książka pani Wysoczańskiej po:  https://przyokazji.net/narzeczona-nazisty-barbara-wysoczanska/ oraz https://przyokazji.net/sila-kobiet-barbara-wysoczanska/ Kolejny zachwyt.